வாழ்க்கை போதை


மனிதன் ஆடுகிறான்; பாடுகிறான்; அழுகிறான்; சிரிக்கிறான் – ஒரு குடிகாரனைப் போல.

அப்படியென்றால் வாழ்க்கை என்பது ஒரு போதையா?

ஆம் என்கிறார் கவிஞர் ஃபீராக் அப்படித்தான் தோன்றுகிறது.

குடிப்பவன் முதலில் தடுமாறுகிறான். அதுதான் பிள்ளைப் பருவம்.

போகப் போக போதை தலைக்கேறுகிறது. அதுதான் வாலிபப் பருவம்.

பிறகு சோர்வு, மயக்கம், அதுதான் முதுமைப் பருவம்.

கடைசியில் உறங்கிவிடுகிறான். அதுதான் மரணம்!

குடிப்பவனை ஏன் குடிக்கிறாய்? என்று கேட்டால் ‘ஆனந்தத்திற்காக’ என்கிறான். வாழ்கின்றவனும் அப்படித்தான் சொல்கிறான்.

நம்மில் பெரும்பாலோருக்கு போதைப் பழக்கம் மாதிரி வாழ்க்கையும் ஒரு பழக்கம்.

மதுக் கிண்ணம் குடிகாரனை அழைப்பது போலவே வாழ்க்கையும் வசீகரமாக அழைக்கிறது.

அருந்த அருந்த அருந்தும் ஆசை அதிகமாகிறது. வாழ வாழ வாழும் ஆசை அதிகமாகிறது.

போதை ஏறியவன் தன்னை மறக்கிறான். வாழ்க்கையும் சுயத்தை மறைத்துச் சமூகத்திற்காக ஆடும் வேஷக் கூத்துத்தான்.

போதை ஏறியவனுக்கு அறிவு மயங்கிப் போகிறது. எது பாதை? எது சாக்கடை? என்று தெரியவில்லை. சாக்கடையில் போய் விழுகிறான்.

வாழ்க்கையும் அப்படித்தான் எதில் விழுகிறோம் என்பது தெரியாமலே எது எதிலோ விழுந்து விடுகிறார்கள்.

போதை யதார்த்தத்தின் மேல் அழகிய வர்ணங்களைப் பூசிக் காட்சியைக் கனவுமயமாக்கிவிடுகிறது. வாழ்க்கையும் அதைத்தான் செய்கிறது.

போதை ஒன்றை இரண்டாகக் காட்டுகிறது. வாழ்க்கையும் அப்படித்தான்.

உண்மைதான். வாழ்க்கை என்பதே மயங்குவதுதான்.

எந்த மதுவை அருந்தியதால்
வந்ததோ தெரியவில்லை
இந்த வாழ்க்கை
ஒரு போதை.

அப்துல் ரகுமான்

Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s